Μεταπηδήστε στο περιεχόμενο
Home » ΝΕΑ | ΕΚΘΕΣΕΙΣ | ΚΡΙΤΙΚΗ | ΕΚΔΟΣΕΙΣ » Κριτικό σημείωμα για τη δουλειά της από την Αμερικανίδα συγγραφέα και ιστορικό Τέχνης Caroline Frances

Κριτικό σημείωμα για τη δουλειά της από την Αμερικανίδα συγγραφέα και ιστορικό Τέχνης Caroline Frances

  • Κριτική

ΣΟΥΖΑΝ ΒΑΡΓΚΑΣ
Κριτικό σημείωμα για τη δουλειά της από την Αμερικανίδα συγγραφέα και ιστορικό Τέχνης Caroline Frances

H ζωγραφική της Σούζαν Βάργκας είναι από τις καλύτερες δουλειές που είδα τα τελευταία χρόνια. Το έργο της είναι καλά δομημένο και έχει πρωτοτυπία και ειλικρίνεια. Στην πρόσφατη δουλειά βλέπουμε δυο παράλληλες σειρές που στο βάθος συγκλίνουν.

Η μια σειρά βρίσκεται στον Αμαζόνιο και η άλλη στη Λευκωσία η σε οποιαδήποτε πόλη του κόσμου.

Το κεντρικό θέμα της ζωγράφου όμως είναι ο χώρος. Θέλει να πραγματευθεί την έννοια του χώρου, αυτό το αιώνιο πρόβλημα της τέχνης.

Η Σ.Β. το πραγματεύεται με ένα αξιοσημείωτο εικαστικό τρόπο. Αυτή η δουλειά είναι μια επιστροφή στην αφαίρεση διότι η δουλειά της των προηγούμενων 5-6 χρόνων ήταν φιγουρατίβ. Τα τοπία του Αμαζονίου είναι δομημένα με έντονες κάθετες λωρίδες (δέντρα) και οριζόντια σχήματα (βάρκες). Τα δέντρα η καλύτερα οι κορμοί των δέντρων είναι το κυρίαρχο στοιχείο. Ανάμεσα στους κορμούς υπάρχουν φωτεινές ζεστές αποχρώσεις της ώχρας. Οι αρνητικοί χώροι προβάλουν τους κορμούς και τους δίνουν μια μνημειακή όψη. Τους κάνουν να κινούνται προς τα πάνω. Για να ισορροπήσουν αυτές οι κάθετες γραμμές η καλλιτέχνης τοποθετεί βάρκες σε οριζόντια διάταξη. Συχνά οι βάρκες στα έργα της φαίνονται να πετούνε. Παράξενες μορφές και απροσδιόριστα σχήματα και στοιχεία προβάλουν ανάμεσα στα δέντρα και η ζωγράφος μας προκαλεί μικρές εκπλήξεις και με αυτό τον διακριτικό τρόπο μας εισάγει στα «πνεύματα του Αμαζονίου». Η καλλιτέχνης που ταξίδεψε στο Αμαζόνιο μας λέει ότι εκεί μπορείς να χάσεις εύκολα τον προσανατολισμό σου και να κάνεις χίλιους κύκλους στον ίδιο τόπο.

Με ένα παρόμοιο τρόπο μπορεί κάποιος να νιώσει το ίδιο σε μια μεγαλούπολη. Στα τοπία της πόλης η Σ.Β. αναπλάθει τα κτήρια και τους δρόμους. Τα σχήματα αποκτούν αυτονομία, επικρατούν και πάλι τα αδρά πλάνα σε κάθετη και οριζόντια διάταξη με ένα λιτό τρόπο που πλησιάζει κάποτε το μινιμαλισμό. Έργα στα οποία φαίνεται η εμμονή της ζωγράφου για τον πλαστικό χώρο είναι «Ταξιδιώτης», «River dreamer», «Το λιμάνι», «Λευκωσία», «Δάσος με κόκκινο σύννεφο», «Μεγάλο παράθυρο» και «Μεσογειακό παράθυρο».

Το δάσος και η πόλη, το δέντρο και ο άνθρωπος είναι τα δυο στοιχεία που αντιπαρατίθενται και ενώνονται. Στη δουλειά της Σ.Β. αυτή η συνθετική διαδικασία γίνεται με καθαρά εικαστικούς όρους. Η τεχνική της και η χρήση του υλικού έχουν μια ανεπιτήδευτη φρεσκάδα και οι πλαστικές δομές της έχουν τη δύναμη της απλότητας. Αυτές οι ποιότητες δείχνουν μια ζωγράφο που ξέρει καλά τη δουλειά της και που όμως δεν ικανοποιείτε εύκολα. Αναζητεί ασταμάτητα τον άλλο χώρο που ίσως δεν θα τον βρει ποτέ».

Τα έργα της Σούζαν Βάργκας Στεφανή «Ετοιμασία για το ταξίδι», «Ταξίδι από τον Αμαζόνιο στη Μεσόγειο» και «Αργοναύτες» αποτελούν αποδείξεις πως ορισμένοι καλλιτέχνες μπορούν να ανανεώνουν τη ζωγραφική.

Caroline Frances

Συγγραφέας, Ιστορικός Τέχνης.

Φεβρουάριος 2007